Dünyamız yaşamalıdır…

Merhabalar sevgili okurlarım, bu haftaki yazıma kısa bir hikâye ile adım atmak istiyorum.

 

Adamın biri, bir haftanın yorgunluğundan sonra, pazar sabahı kalktığında keyifle eline gazetesini aldı ve tüm gün miskinlik yapmış olup evde oturacağını hayal ediyordu. Tam bu tarz şeyleri düşünürken oğlu koşarak geldi ve parka ne vakit gideceklerini sordu. Baba, oğluna laf vermişti; bu hafta sonu parka götürecekti onu fakat asla dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını ufak parçalara ayırdı ve oğluna uzattı:

– Eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni parka götüreceğim! dedi. Sonra düşündü:

– Oh be, kurtuldum! En iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez!

Aradan on dakika geçtikten sonrasında oğlu babasının yanına koşarak geldi:

– Babacığım, haritayı düzelttim. Artık parka gidebiliriz! dedi.

Adam ilkin inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de şaşkınlıklar içindeydi ve oğluna bunu iyi mi yaptığını sordu.

Çocuk şu ibretlik açıklamayı yaptı:

-Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi vardı. İnsanı düzelttiğim vakit dünya kendi kendine düzeldi!!!.

 

Evet burada oldukça hoş bir öğrenek var.

Maalesef dünyamız asla te iyiye gitmiyor. Bunun sebebi ne hava, ne hayvanlar, ne bitkiler, ne de dünyanın kendisi. Dünyayı bezmişliğe sürükleyen insanoğlunun ta kendisi.

Sevgi ve hürmet depoları boşalmış bir insan sürüsünden bahsediyorum.

Nereye baksan vahşet, vurdumduymazlık, sevgisizlik vs. tutsak almış durumda.

Kendi evine, arabasına, üstüne toz kondurmayanlar, dünyamızı acımadan katlediyor. Burada bir maddiyattan değil, bunun yanı sıra maneviyattan da bahsediyorum..

 

Gidişat harbiden oldukça fena sevgili dostlarım, ben bu durumdan rahatsızım ve oldukça korkuyorum.

Evlatlarıma para kazanmayı öğreterek hırs yüklemek yerine, sevmeyi, saymayı, dünyaya iyi mi haiz çıkmaları icap ettiğini aşılamaya çalışıyorum.

Parayı bugün bulursun da, yarın yaşayacak dünyayı bulamazsın.

Bu bencilliğin ta kendisi değil midir?

İnsanı sev, çevreyi sev, hayvanı sev, doğayı koru ve unutma, dünya var ise geleceğimizde var, huzurumuzda var, umudumuzda var.

 

Kendi çıkarların uğruna dünyayı mahvetme… Hırsına, kibrine, yenilip can incitme… Bırak vakit rahat aksın…

 

Sevgiyle kalın …