GÖREVİNİ BIRAKIP YEMEĞE GİDEN GECE BEKÇİSİ TAZMİNATSIZ KOVULDU

Gece bekçisi olarak çalmış olduğu fabrikayı terk edip yan taraftaki komşu işyerine yemeğe giden bekçi, yaşamının şokunu yaşadı. Hırsızların talan etmiş olduğu fabrikanın sahibi, bekçiyi tazminatsız kovdu. Yıllar devam eden davaya son noktayı koyan Yargıtay, vazife yerini terk eden bekçiyi haksız buldu

Bir tuğla fabrikasında gece bekçisi olarak çalışan genç, iddiaya göre komşu fabrikadaki arkadaşının yanına yemeğe gitti. Bu sırada trafo binasına giren hırsızlar, yüklü oranda kablo ve elektrik malzemesini çaldı. Görev yerini terk eden bekçiye sinirlenen patron, genci tazminatsız kovdu. İş Mahkemesi’nin kapısını çalan gece bekçisi, iş sözleşmesinin iş yerinde yaşanmış olan hırsızlık sebebi ile feshedildiğini, davalı işveren tarafınca iş yerinde bulunan bekçi kulübesinin yıktırıldığını, davacı işçinin yemekhanede durduğunu öne sürdü. Çalışan, yemekhanenin bulunmuş olduğu yerden yapınak arazisini görmesinin olası olmadığını, arazide yeteri kadar tenvir da bulunmadığını ileri sürerek kıdem ve suç duyurusu tazminatları ile fazla çabalama tutarı ve senelik izin tutarı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istek etti.

Davalı işveren ise davacının bekçi olarak çalışmasına karşın görevinin gereklerini yerine getirmediğini, yıkılan fabrikada korunacak tek şey olan trafonun korunması için kafi önemi göstermediğini, bunun yanı sıra davacının gece trafonun çalındığını görmediği gibi sabah günün aydınlanmasından sonra da çalındığını ayrım etmediğini, bu nedenden dolayı iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istedi. Mahkeme, bilirkişi tutanağına dayanılarak iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı gerekçesiyle kıdem ve suç duyurusu tazminatına dair taleplerinin reddine, fazla çabalama tutarı ve senelik izin tutarı alacaklarına yönelik talebin ise kabulüne karar verdi. Kararı taraf avukatları temyiz etti. Yargıtay, sonucu usül yönünden bozdu. Yeniden meydana getirilen yargılamada İş Mahkemesi, davalı işverence meydana getirilen feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verdi. Kararı davalı işveren temyiz edince devreye bu kez Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi.

Emsal nitelikteki kararda, gece bekçisinin vazife yerini terk ederek yemeğe gittiğine dikkat çekildi. Kararda şu şekilde denildi:

“Somut uyuşmazlıkta; bozma ilâmı sonra çözümü yaptırılan kamera kaydının içeriği, dosyadaki malumat ve belgeler ile tahkîkat dosyasındaki anlatım ve tutanaklar bir tüm olarak değerlendirildiğinde, davalıya ait fabrikada gerçekleştirilen hırsızlık vakasının yaşandığı gece davacının bekçi olarak fabrikada sorumlu olduğu, tuğla fabrikası yıkılmış olmakla beraber yapınak arazisi içerisinde korunması ihtiyaç duyulan yönetimsel binalar ile trafonun bulunmuş olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı işçi hırsızlığın yapıldığı gece rastgele bir gürültülü ses duymadığını beyan etmiş ise de emniyet kulübesine 200 metre uzaklıkta olan ben 800 kilogram civarındaki trafonun aşağı yukarı 10 metre yükseklikten aşağı atılarak içerisindeki parçaların çalınması ve 1,5 metre yükseklikte tuğla duvar üstündeki dikenli tellerin 3 metrelik bölümünün kesilmesi eylemini davacının duymaması yaşamın olağan akışına makul düşmemektedir. Kaldı ki davacının tahkîkat sırasındaki beyanında o gece fabrikanın etrafında dolaşmadığını ve komşu işyerinde çalışan arkadaşları ile yemeğe gittiğini anlatım etmiş olduğu görülmüştür. Kamera kayıtlarında da davacının 02.23-05.55 saatleri arasında kamera açısına asla girmediği ve yapınak çevresini denetlediğine dair bir kayda rastlanmadığı anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut kanıt durumu itibarıyla sorumlu olduğu çabalama saatleri içerisinde davalı iş yerinde yaşanmış olan hırsızlık vakasında davacının bekçi olarak ağır dikkatsizliği bulunduğu, üstüne düşen kontrol görevini lüzumlu şekilde yerine getirmediği ve feshin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından kıdem ve suç duyurusu tazminatı taleplerinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”